در مورد کونگ فو(توآ):

(در این بخش پهلوان بهرام که ترکیبی از شخصیت بنیانگذار کونگ فو توا در ایران و پهلوان رزّاز پهلوان دوره قاجاریه است عمق دیگری از اسرار خط یک کونگ فوتوا را بیان می‌دارد. انشالله سایر خطوط کونگ فوتوا به تدریج و در طول کتاب‌های سه گانه سپهر و ثریا رمزگشایی می‌گردد.)
کمی از طلوع آفتاب گذشته و پرتوهای طلائی‌رنگ خورشید در جای‌جای کوه و دشت تابیده بود، اما ماه تابان هنوز در غرب پهنه آسمان می‌درخشید.
پهلوان بهرام، به‌اتفاق جهانبخش، پیمان و سپهر، در کنارۀ صخره‌ای پهناور و سنگی که در حاشیۀ مزارع گل آفتابگردان قرار داشت، کنار آتش نشسته بودند و دورنمای قلۀ پربرف، استوار و مخروطی‌شکل “آرا کوه” در سمت شمال نمایان بود.
هوای صبحگاهی خنک و ابرهای سپید و پنبه‌ای در آسمان آبی شناور بودند، و پرستوها بالای سر آن‌ها با آوایی پرشور و زنگ‌دار چرخ می‌زدند. پرواز آن‌ها پرپیچ‌وتاب و شگفت‌انگیز بود و سپهر عاشق شیرجه‌زدن و پرواز پرستوها بود.
پهلوان ایستاد، نوزده گام برداشت و محوطۀ مسطحی را از سنگ و خاشاک پاک کرد و با اشارۀ دست، جوانان را فراخواند و گفت:
– خورشید به زمین نیرو می‌دهد و موجب رویش و شکوفایی‌ست. اگر بگذاری که نور خورشید وارد بدنت شود، نیروی تو هم شکوفا می‌گردد. در عالم ماده، خورشید مجری تقدیرهاست.
در قصه‌ها خوانده‌ایم که هنگام خلقت، هیچ فرشتۀ مقربی نتوانست خاک حضرت آدم را بیاورد و فقط حضرت عزرائیل توانست حکم و فرمان الهی را اجرا کند.
قوی‌ترین مجری امر الهی، عزرائیل، با عدد نوزده و «قبض» مرتبط است، که با قبض ناپاکی‌ها با حرارت و آتش، موجب پاکسازی می‌گردد. عدد نوزده، عدد نگهبانان جهنم و خورشید می‌باشد.
نوزده، عدد اراده و حکمت خداوندی‌ست.
عزرائیل، واسطۀ جاری شدن حکمت در خلقت است، که حکمت، سیر جریان حکم خداست. نوزده، عدد جاری شدن قدر، قدرت و تقدیر است که در «نه» مستتر است.
خورشید باعث آشکار شدن حقیقت است و لذا نماد آن است و دارای برترین تجلی‌ست؛ که این همان اعتمادبه‌نفس را نشان می‌دهد.
خورشید چیز پنهانی ندارد، پس معصوم و پاک است، و به همین خاطر شرف خورشید در نوزده درجۀ برج قوچ، که رمز حرکت و اعتمادبه‌نفس و تجلی هویت است، قرار دارد.
پس خورشید، اجراکننده است؛ شکوفاکنندۀ حیات، در راستای تقدیرها.
در این هنگام، از دوردست صدای خفیف جشن و پایکوبی به گوش رسید.
پهلوان بهرام صحبت‌هایش را قطع کرد و به‌اتفاق دوستان به تماشا ایستادند.
ظاهراً عروس‌کِشان بود و کاروانی، جهیزیۀ عروس را با و ساز و دهل به سمت خانۀ داماد می‌بردند.
عروس خانمی، سوار بر اسبی سفیدرنگ بود که به زینش زنگوله‌هایی کوچک نصب شده و روی کمر اسب، پوشش زیبایی از پارچۀ ترمۀ طلایی‌رنگ قرار داشت و از یک آبادی به سمت شهر می‌رفتند و مهار تزیین‌شدۀ اسب در دست دامادی جوان بود.
ناگهان اسب سرکش شد، شیهه‌ای کشید و مهار را از دست داماد درآورد و به تاخت به سمت پهلوان بهرام و دوستان آمد.
عروس سپیدپوش که قاچ زین را محکم گرفته بود، نه‌تنها نترسیده بود، بلکه از شدت هیجان و خوشحالی جیغ می‌کشید و از سواری لذت می‌برد.
اسب از روی تپه‌ای که پهلوان و دوستان آنجا بودند گذشت و به تاخت دور شد.
پایین‌تر، یک مزرعۀ بزرگ و زیبای گل آفتابگردان بود. گل‌های زرد تا افق گسترده شده و هر ساقه، بلند و استوار، گویی سربازی‌ست ایستاده در صف، و بر سرش تاجی بزرگ و طلایی همچون خورشید بود.
اسب در کنار مزرعه ایستاد و مشغول چرا شد.
داماد دوان‌دوان و نفس‌زنان خودش را به اسب و عروسش رسانید و با شجاعت، دستی بر گردن اسبِ سرکش کشید، یال‌هایش را نوازش کرد و سپس دولا شد و مهار اسب را از زمین برداشت.
پهلوان بهرام خندید و گفت: مثل خورشیده!
و صحبت‌هایش را ادامه داد و گفت:
– همراهان! استفاده از نور و گرمای خورشید در افزایش حرارت و نیروی تن بسیار راه‌گشاست.
برای انجام این تمرین بایستی با چشمان نیمه‌بسته به خورشید نگاه کنید. مواظب چشم‌هایتان باشید که آسیب نبینند.
ابتدا با یک بازدم، همۀ خستگی‌ها و آلودگی‌هایتان را به بیرون بفرستید!
بعد، با هر نفسی که به درون می‌کشید، نور خورشید را در تمام وجودتان پخش و کل جسمتان را نورانی کنید.
ناخالصی‌ها، دردها و رنج‌ها را با نور خورشید بسوزانید و پاک شوید!
خطِ نامرئی نیرو مستقیماً از بالای سر جریان می‌یابد و به طرف بالا، تا عالم غیب می‌رود،و یا می‌تواند از قلمرو نامرئی و از طریق روزنه‌ای در مرکز سر ما وارد شود.
او گفت: اگر دوست دارید می‌توانید آن را “خط زندگی” بنامید که ما را با آگاهی عظیم‌تری پیوند می‌دهد.
خورشید، اگر به طرز مناسبی مورد استفاده قرار گیرد، این خط را تقویت می‌کند و موجب فعال شدن آن می‌گردد.
به همین علت است که فرق سر همواره باید محافظت گردد و این رمز کلاه است.
تمرین با خورشید موجب تحقق خواسته‌ها، اعتمادبه‌نفس بالا، معصومیت، شفافیت، رضایت و خوشحالی می‌شود.
– حال، رو به سوی خورشید کنید!
جهانبخش، پیمان و سپهر چون سروی سربلند، مشتاقانه رو به خورشید ایستادند و شروع به تمرین مطابق دستورات پهلوان نمودند.
سپهر چشمانش را نیمه‌باز نگه داشت.
ابتدا با یک بازدم، همۀ تیرگی‌ها و ناراحتی‌هایش را به بیرون فرستاد و بعد نفس عمیقی کشید و همزمان نور خورشید را به درون برد.
بعد از سه بار نفس کشیدن عمیق و نورانی، احساس سرمستی می‌کرد؛ اما ادامه داد.
کمی بعد سرش گیج رفت. گویی مست شده است.
در این هنگام، پهلوان بهرام به آن‌ها گفت:
– کافیه بچه‌ها! نور خورشید، اقتدار ناب و متراکم‌ترین نیروست.
اگر درست از آن استفاده کنید، هم تصفیه می‌شوید و هم نیروهای درونی‌تان شکوفا می‌شود.
اما به هوش باشید! بپرهیزید از اینکه در استفاده از نیروی خورشید زیاده‌روی کنید.
به علت شدت نیرو، ممکن است طغیانگر شوید. سرمست و طاغی!
حواستان باشد با زیاده‌روی، خودتان را نابود نکنید!
خورشید سعد است اگر به‌اندازه از آن استفاده شود، و نحس است اگر در استفاده از آن افراط شود.
بعد، پهلوان کنار نهر زلال آبی که نور خورشید در آن می‌رقصید، نشست و از کتری دودزده‌ای که روی آتش بود، برای همه چای ریخت و با هم نشستند و چای نوشیدند.
پس از اندکی، پهلوان به جوانان گفت:
– همراهان! فنون “خط یک” با ترکیب حرکات و عکس‌العمل‌سازی و خاصیت‌های موجی و پیچشی در حمله و دفاع، هماهنگ با اسرار هندسی در مسیر عالم ذرات است.
“خط یک” یعنی: من مساوی تو، تو مساوی من، و من و تو یعنی ما!
در واقع، “خط یک” نشان‌دهندۀ تعادل و هماهنگی درونی و بیرونی، وحدت با جهان هستی و کشف رازهای وجود است.
“خط یک” به وحدت تن و روان و کشف گوهر درونی ما اشاره دارد و با مرحلۀ یکم نشانه‌شناسی هماهنگ است و نمایانگر طرح کلی و اصلی هندسۀ عالم که بر عدد هشت استوار است می‌باشد، که حاملان عرش عظیم خداوند هشت نفرند.
پهلوان از خواص ترسیم یک ستارۀ هشت‌پر (✳️)، که در بردارندۀ چهار جهت اصلی و فرعی با استفاده از حرکات و جابجایی‌های منظم و دقیق پا و دست است، صحبت می‌کرد.
از مدتی قبل، هر سه جوان تحت نظر پهلوان شروع به یادگیری اولین خط کرده بودند و تقریباً همگی فنون “خط یک”، اولین مرحله از ورزش تن و روان، را به‌خوبی اجرا می‌کردند.
سپس پهلوان گفت:
– یاران! برای رسیدن به قدرت تن، بایستی نیروی خورشید را جذب کنید و سپس تمرینات “خط یک” را با سرعت و دقت، هفت بار انجام دهید.
اول از همه سپهر! برخیز و آن را اجرا کن.
سپهر اطاعت کرد و ایستاد. نفس عمیقی به همراه نور خورشید به درون کشید و شروع به انجام دادن حرکات “خط یک” با قدرت و سرعت نمود.
چهار مرتبه آن را با نیروی فراوانی که از قبل داشت، به‌راحتی انجام داد، اما از دور پنجم به بعد، کم‌کم توان‌اش تحلیل رفت و حرکاتش کندتر و دقتش کمتر شد.
اما همچنان ادامه داد. در آستانۀ دور هفتم، که قاعدتاً بایستی نهایت خستگی را می‌داشت، ناگهان فوران نیروئی را در درون حس کرد.
حرکات و ضربات دست و پا را با قدرت و سرعت شگفت‌آوری انجام داد.
پس از اتمام دور هفتم، نفس‌نفس‌زنان ایستاد.
عرق از پیشانی پاک کرد. خودش هم متعجب بود که این همه نیرو یک‌دفعه از کجا آمده است.
پیمان و جهانبخش که از سرعت و قدرت حرکات سپهر در دور هفتم متعجب شده بودند، با ناباوری برخاستند و آماده شدند که خودشان هم با همان روش تمرین کنند.
پهلوان که متوجه حالات جوانان شده بود، با لبخند برای آنان توضیح داد و گفت:
– وقتی که این حرکات را به‌طور دقیق و متوالی، به‌همراه تنفس خورشیدی انجام دهید، نیرویتان در این شکل هندسی ستاره‌ای به دام می‌افتد و جسمتان را تقویت می‌کند.
با تمرین مداوم، روزانه و مستمر “خط یک”، روح و جسمتان قوت می‌یابد.
سپهر سری به نشانۀ تشکر تکان داد و گفت:
– ممنون پهلوون!
و آمد و کنار آتشی که رو به خاموشی می‌رفت نشست و آن را گیراند و کمی هیمه روی آن گذاشت.
پیمان و جهانبخش هم به همان ترتیب، هفت بار به‌طور متوالی “خط یک” را با کمک تنفس خورشیدی انجام دادند.
همگی هیجان‌زده بودند.
جهانبخش با خوشحالی و برای سپاس، خم شد و شانۀ پهلوان را بوسید.
سپهر و پیمان هم از پهلوان تشکر کردند و گفتند:
– ممنون پهلوون! تمرین خیلی خوبی بود. حالمون رو جا آورد.
سپهر هنوز از نیروی فراوانی که در خود احساس می‌کرد، سرمست و شاد بود.
پهلوان بهرام به آنان گفت:
– اجرای این فنون با این شدت و قدرت، آن هم هفت مرتبه، کار هر کسی نیست. آفرین بر شما! که همت به خرج دادید و با پشتکار، این‌قدر خوب پیشرفت کرده‌اید.
سپهر احساس می‌کرد به‌راحتی می‌تواند یک مرد قوی‌هیکل را شکست دهد.
بعد، بساط صبحانه را آماده کردند و همگی خوش‌وخرم و با خنده و شوخی، صبحانه‌ای دلچسب نوش جان کردند.